Het is alweer zo lang geleden
Ik ben niet meer die kleine meid van toen
Verwacht nu al een tijd niets meer van jou
Ik weet het was niet te vermijden
En je bent je eigen weg gegaan
Door af en toe te bellen bleef je trouw

Ik heb nog wel gehoopt dat jij weer bij ons kwam
Je taak hernam maar die illusie ging voorbij
En daarom rijst de vraag bij mij, oh

Waar was jij al die tijd?
Waar was jij toen ik jou nodig had
Waar was jij toen voor mij?
Waar was jij? Ik heb je zo ontzettend vaak gemist

Had je soms een dubbelleven
Werd je ongelukkig van je plicht
Was de druk te hoog, kon je het niet aan?
Ik heb het moeten accepteren
Verder gaan, het moeten leren
Dat het in de liefde zo kan gaan

Voor mij is het allang een feit
Dat alles beter is dan strijd, je zegt: het is verleden tijd
maar toch rijst steeds die vraag bij mij

Waar was jij al die tijd?
Waar was jij toen ik jou nodig had
Waar was jij toen voor mij?
Waar was jij? Ik heb je zo ontzettend vaak gemist

Ik weet die jaren zijn voorbij
Al zorgde jij niet echt voor mij
Toch ben ik nu een sterke vrouw
Die zich kan redden zonder jou
Ik miste je zo die tijd
Ik was nog maar een kleine meid
Die ook liefde nodig had van jou

Waar was jij al die tijd?
Waar was jij toen ik jou nodig had
Waar was jij toen voor mij?
Waar was jij? Ik heb je zo ontzettend vaak gemist

Edsilia Rombley’s Eurost☆r Page